الفتال النيسابوري ( مترجم : محمود مهدوى دامغانى )
546
روضة الواعظين و بصيرة المتعظين ( فارسي )
( 1 ) پيامبر فرمودهاند : در سحرها چيزى بخوريد ، هر چند جرعهء آبى . همانا درودهاى خداوند بر كسانى است كه سحورى مىخورند و فرمودهاند : همانا خدا و فرشتگانش بر آنان كه سحورى مىخورند و در سحرها طلب آمرزش مىكنند درود مىفرستند و نيز فرمودهاند : با خوردن سحر براى روزه گرفتن يارى بجوييد و با انجام خواب قيلوله ( پيش از ظهر ) براى شب زنده دارى و نماز شب يارى بجوييد . « 1 » ( 2 ) امام صادق ( ع ) فرموده است ، پيامبر ( ص ) معمولا با چيزى شيرين افطار مى - فرمود و اگر فراهم نبود با آب گرم افطار مىكرد و مىفرمود : كبد و معده را پاكيزه و دهان را خوشبو و دندانها را محكم و روشنى چشم را افزون مىكند و گناهان را مىشويد و رگهاى هيجان زده را و صفراى تحريك شده را آرامش مىبخشد و حرارت معده و درد سر را تسكين مىبخشد . « 2 » ( 3 ) امام صادق ( ع ) فرموده است ، پيامبر فرمودهاند : هر كس روزه دارى را افطار دهد ، براى او مانند پاداش آن روزه دار منظور مىشود ، بدون اينكه از پاداش روزه دار چيزى كاسته شود و معادل ثواب كارهايى كه او با نيروى اين طعام انجام مىدهد به افطار دهنده مىدهند . ( 4 ) همان حضرت فرموده است ، افطار دادن تو به برادر مؤمنت و شاد كردن او پاداش بزرگترى از روزهء تو دارد . « 3 » و هم ايشان فرمودهاند : روزه گشودن تو در خانه برادر مسلمانت ، هفتاد برابر يا نود برابر بيشتر از پاداش روزهء تو است . ( 5 ) امام صادق ( ع ) به سدير فرمود : آيا مىدانى اين شبها چه شبهايى است ؟ گفت : آرى ، پدر و مادرم فدايت باد ! اين شبها ، شبهاى ماه رمضان است . فرمود : اى سدير ! آيا مىتوانى در هر شب از اين شبها ده برده از نسل اسماعيل ( ع ) آزاد كنى ؟ سدير گفت : پدر و مادرم فداى تو باد ، ثروت من به اين كار نمىرسد و امام صادق ( ع ) از شمار بردگان كم مىكرد تا آنكه فرمود : آيا فقط مىتوانى يك برده آزاد كنى و سدير همچنان مىگفت نه ، كه بر آن توانا نيستم . امام صادق ( ع ) فرمودند : آيا نمىتوانى در هر شب ماه رمضان يك مرد مسلمان را افطار دهى ؟ سدير گفت : آرى ، مىتوانم ده مرد را هم افطار دهم . فرمود : اى سدير ! مقصود من همين بود . همانا افطار دادن تو
--> ( 1 ) . در صفحات 310 تا 313 جلد 96 بحار الانوار ، از منابع مختلف آمده است . م . ( 2 ) . در صفحهء 315 همان جلد بحار الانوار ، به نقل از مكارم الاخلاق طبرسى آمده است . م . ( 3 ) . محاسن برقى ، ص 396 . م .